-
Owad ten aktywny jest wieczorami w maju, czerwcu i czasami na początku lipca, a w ciągu dnia przebywa głównie na drzewach liściastych lub w wodzie.
-
Chrabąszcz majowy jest rozpoznawalny po wachlarzykowatych czułkach i traktowany jest jako istotny składnik łańcucha pokarmowego, mimo że jego larwy mogą uszkadzać korzenie roślin.
-
Owad ten występuje obok innych podobnych gatunków w Polsce, a w przeszłości wykorzystywano go jako karmę dla zwierząt, nawóz i składnik ludowych lekarstw.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Jeszcze na początku XX w. we Francji i w północnej Hesji przygotowywano zupę z chrabąszczy majowych. W Polsce raczej owady te nie są zjadane. Słyną za to wydawania ciekawych odgłosów, a według niektórych niszczą drzewa.
Chrabąszcze i ich larwy bywają spożywane m.in. w niektórych częściach Azji, Afryki czy Ameryki Łacińskiej. Najczęściej są pieczone, smażone lub suszone. W Polsce nie jest to trendem żywienia, ale na internetowych dyskusjach można znaleźć relacje osób, które próbowały grillowanych chrząszczy.
Rozpoznawalny w Polsce owad. Lata głośno i jest ciężki
Chrabąszcze majowy i kasztanowiec są do siebie bardzo podobne, a stadium larwalnym prawie nierozróżnialne. Co ciekawe, samicę chrabąszcza majowego można odróżnić od samego tego gatunku niemal wyłącznie liczbą blaszek na miotełkowato zakończonych buławkach, czyli czułkach. Samce mają ich 7, a samice 6.
Chrabąszcz majowy jest z pewnością jednym z najbardziej rozpoznawalnych owadów w Polsce. Dorosły osobnik ma zwykle 2,5-3,5 cm długości i charakterystyczne wachlarzykowate czułki. Jest dość ciężki w stosunku do wielkości swoich skrzydeł i może przez to nieco chaotycznie latać. Mogą przez to się zdarzać przypadki odbicia się od ściany lub zderzenia z tym owadem. Chrabąszcz majowy nie zaatakuje człowieka, nie jest dla nas niebezipieczny.
Większość życia spędza pod ziemią. Dorosły chrabąszcz żyje tylko kilka tygodni, natomiast stadium larwalne (pędrak) trwa zwykle 3-4 lata, a czasem nawet 5 lat.
To pędraki mogą być znacznie większym problemem niż dorosłe owady. Podgryzają korzenie traw, warzyw, drzew i krzewów. Dorosłe chrabąszcze najchętniej jedzą liście dębów, brzóz, buków i innych drzew liściastych.
Chrabąszcza można spotkać nad jeziorem
Choć rolnicy i leśnicy często traktują chrabąszcze jako szkodniki, mają one istotną rolę w ekosystemie. Są pokarmem dla wielu zwierząt i wpływają na obieg materii w glebie. Młode pędraki częściowo odżywiają się martwą materią organiczną i przyczyniają się do jej rozkładu. Masowa obecność chrabąszczy może też świadczyć o zmianach w ekosystemie i warunkach glebowych.
W Polsce występuje kilka gatunków podobnych do chrabąszcza majowego: kasztanowiec guniak czerwczyk, ogrodnica niszczylistka czy kwietnica różówka. Jelonek rogacz to z kolei największy chrząszcz Polski, spokrewniony tylko daleko z chrabąszczami, ale często mylony i nazywany „olbrzymim chrabąszczem”.
W Polsce chrabąszcz majowy występuje w różnych miejscach, np. w południowo-zachodniej i zachodniej części kraju oraz lokalnie także w centrum i na wschodzie. Najchętniej owad zasiedla gleby gliniasto-piaszczyste i piaski drobnoziarniste.
Owady te pojawiają się w Polsce wcześniej niż w maju. Zmiana jest mocno widoczna, nie wiadomo jednak, czy tych owadów jest więcej niż wcześniej. Sowy uszatki zmieniały dietę pod wpływem tych owadów – przypomina poznański ornitolog prof. Piotr Tryjanowski z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.