Rodzice mogą przekazywać dziecku pieniądze nawet wielokrotnie i nie zapłacą od tego podatku. Nie oznacza to jednak całkowitego braku obowiązków wobec fiskusa. Kluczowe znaczenie ma łączna wartość darowizn oraz terminowe dopełnienie wymaganych formalności.
Przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn przewidują szczególne zasady dla najbliższej rodziny. Dzieci i rodzice należą do tzw. zerowej grupy podatkowej, która pozwala skorzystać z pełnego zwolnienia z podatku, jeśli zostaną spełnione ustawowe warunki.
Darowizna dla dziecka bez podatku. Nie ma limitu liczby przelewów
Przepisy nie ograniczają liczby darowizn przekazywanych dziecku. Rodzice mogą przekazywać pieniądze wielokrotnie – zarówno jednorazowo, jak i w wielu mniejszych przelewach.
Istotne jest jednak to, że urząd skarbowy bierze pod uwagę łączną wartość darowizn otrzymanych od tej samej osoby w okresie pięciu lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Oznacza to, że kilka mniejszych przelewów może zostać zsumowanych przy ocenie obowiązków podatkowych.
Po przekroczeniu 36 120 zł trzeba pamiętać o formalnościach
W 2026 r. kwota wolna od podatku dla I grupy podatkowej wynosi 36 120 zł. Po przekroczeniu tego limitu osoba z tzw. zerowej grupy podatkowej nadal może korzystać z pełnego zwolnienia z podatku, ale musi zgłosić darowiznę do urzędu skarbowego.
Na złożenie formularza SD-Z2 podatnik ma sześć miesięcy od powstania obowiązku podatkowego. W przypadku darowizny pieniężnej konieczne jest również posiadanie dokumentu potwierdzającego przekazanie środków, np. potwierdzenia przelewu bankowego. Brak zgłoszenia w terminie może skutkować utratą prawa do zwolnienia oraz koniecznością zapłaty podatku.
Wysokość podatku zależy od grupy podatkowej
Jeżeli podatnik nie spełni warunków zwolnienia, zastosowanie mają stawki podatku od spadków i darowizn. W I grupie podatkowej wynoszą one od 3 do 7 proc., w II grupie od 7 do 12 proc., a w III grupie od 12 do 20 proc., w zależności od wysokości nadwyżki ponad kwotę wolną.
Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia aktu notarialnego albo – jeśli umowa została zawarta bez udziału notariusza – z momentem przekazania pieniędzy lub rzeczy. Dlatego osoby planujące większe darowizny powinny pamiętać nie tylko o samym limicie, ale także o terminowym zgłoszeniu ich fiskusowi.