Więcej informacji wkrótce…
Andy Burnham został 59. premierem Zjednoczonego Królestwa. Jednocześnie, jest on siódmym szefem brytyjskiego rządu w ciągu ostatnich 10 lat.
Jego poprzednik, Keir Starmer, podał się do dymisji pod koniec czerwca, niecałe dwa lata po miażdżącym zwycięstwie Partii Pracy w wyborach w 2024 roku. Podczas swojego ostatniego przemówienia jako premier Wielkiej Brytanii, zapewnił, że Andy Burnham ma jego pełne poparcie. Starmer udał się następnie do Pałacu Buckingham, by dopełnić proces przekazywania władzy poprzez złożenie swojej rezygnacji królowi Karolowi III.
Nowy premier zapowiedział, że jego priorytetem będzie poprawa jakości życia zwykłych Brytyjczyków, która od czasu brexitu w 2016 roku znacznie się pogorszyła. Burnham chce również zmniejszyć nierówności między zamożniejszymi a uboższymi częściami kraju.
W pierwszym przemówieniu jako lider Partii Pracy Burnham podkreślił, że będzie „przywódcą Północy, Południa, Wschodu i Zachodu, Szkocji, Walii i Irlandii Północnej”.
Nowy premier Wielkiej Brytanii. Andy Burnham zastępuje Keira Starmera
Po wygłoszeniu przemówienia Burnham przekroczy próg rezydencji na Downing Street, gdzie przystąpi do kompletowania składu nowego gabinetu. Jego rząd obejmie władzę natychmiast, bez konieczności przeprowadzania inauguracji czy głosowania w parlamencie.
Brytyjski system parlamentarny umożliwia partii rządzącej zmianę lidera bez konieczności ogłaszania wyborów powszechnych. Dzięki posiadanej przez Partię Pracy większości w Izbie Gmin, jej nowy przewodniczący automatycznie obejmuje urząd premiera.
Następne wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii odbędą się w 2029 roku.
Dlaczego Keir Starmer podał się do dymisji?
22 czerwca Keir Starmer ogłosił, że ustępuje ze stanowiska premiera i lidera Partii Pracy po niespełna dwóch latach sprawowania urzędu.
Jego krótka kadencja była pełna kontrowersji. Brytyjskie media wskazują, że największym skandalem była decyzja Starmera o mianowaniu Petera Mandelsona ambasadorem Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych, pomimo jego bliskich powiązań ze zmarłym przestępcą seksualnym, Jeffreyem Epsteinem.
Presja na ustąpienie Starmera nasiliła się po dotkliwych stratach Partii Pracy w majowych wyborach lokalnych. 14 maja Josh Simons, poseł z okręgu Makerfield, zrezygnował z mandatu, doprowadzając tym samym do wyborów uzupełniających. Simons otwarcie przyznał, że podjął tę decyzję, aby umożliwić Andy’emu Burnhamowi, ówczesnemu burmistrzowi Manchesteru, kandydowanie do Izby Gmin. Wybory uzupełniające odbyły się 18 czerwca
Burnham powrócił do parlamentu po wygraniu wyborów uzupełniających 18 czerwca. Wielu laburzystowskich posłów poparło go jako następcę Starmera.
Rezygnacja Starmera zapoczątkowała wewnątrzpartyjny konkurs na nowego lidera. Zgodnie z zasadami partii, aby przystąpić do wyścigu, kandydaci muszą zapewnić sobie poparcie co najmniej jednej piątej posłów Partii Pracy. Burnham z łatwością osiągnął ten próg i był jedynym biorącym udział w konkursie.
Źródła: BBC, Al Jazeera, commonslibrary.parliament.uk
-
„The Guardian”: Europa nie musi się martwić o Andy’ego Burnhama. Ma zadatki na świetnego sojusznika
-
Wielka Brytania: Polityczne trzęsienie ziemi. Keir Starmer rezygnuje