-
Bursztyny wydobyte w El Soplao w północnej Hiszpanii pozwoliły odkryć w ich wnętrzu liczne organizmy sprzed około 105 milionów lat.
-
Wśród okazów znaleziono larwę złotooka maskującą się roślinami, muchę z pyłkiem wymarłych nagonasiennych i pierwsze znane nauce kleszcze oraz fragmenty piór teropodów.
-
W bursztynach z El Soplao nie znaleziono mrówek, mimo że pojawiają się one w bursztynach o podobnym wieku w innych rejonach świata.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Bursztyny te zostały odnalezione w El Soplao, stanowisku paleontologicznym ukrytym wśród wzgórz Kantabrii w północnej Hiszpanii. Dostarcza ono bryłek nietypowego bursztynu o niebiesko-fioletowym odcieniu i licznych inkluzjach. Te inkluzje, czyli organizmy znajdujące się w środku skamieniałej żywicy, okazują się bezcenne.
„Journal of the Geological Society” podaje, że hiszpańskie bursztyny są bardzo cenne, gdyż zawierają najwięcej skamieniałości na temat ekosystemów lądowych w okresie dużych zmian, charakteryzujących się szybką dywersyfikacją roślin kwiatowych. Miało to miejsce w kredzie, gdy pojawiała się nowa roślinność i nowe zwierzęta, jak owady zapylające. Nie tylko jednak one, bowiem w tych bryłkach znaleziono też inne okazy bezkręgowców.
Hiszpańskie bursztyny pochodzą z epoki kredy
Bursztyny pochodzą sprzed 105 milionów lat, czyli akurat z tego okresu kredy, w którym dochodziło do poważnych zmian na świecie. Rośliny okrytonasienne rozpoczynały swoją trwającą do dzisiaj dominację na świecie. Wśród znalezionych zatem w Kantabrii zwierząt uwięzionych w żywicy są np. larwa złotooka, która maskowała się szczątkami roślin 100 milionów lat przed tym, jak jej współcześni potomkowie nadal stosują tę samą sztuczkę, oraz mucha zakonserwowana w trakcie posiłku z pyłkiem wymarłej grupy nagonasiennych przyklejonym do jej ciała. Mucha jest szczególnie ważna, gdyż pokazuje, że owady stały się ważnymi zapylaczami roślin jeszcze zanim pojawiły się rośliny okrytonasienne i pierwsze kwiaty. Także drzewa i rośliny iglaste polegały na zapylaniu i przenoszeniu pyłku przez owady.
Bezcenny jest uwięziony w bursztynie pierwszy znany nauce kleszcz. A zatem te pajęczaki żerowały na zwierzętach mezozoicznych już ponad 100 milionów lat temu. W bursztynie znalazły się też fragmenty piór i to nie ptaków, ale teropodów – drapieżnych dinozaurów. Otarły się one o żywicę i ta wyrwała im pióra.
Ani jedna mrówka nie zachowała się w bursztynie
Są także pewne zagadki np. dlaczego pewnych zwierząt w ogóle nie ma w tutejszych bursztynach. Nie ma bowiem tu mrówek i wielu innych stawonogów. Mrówki pojawiają się w bursztynie o podobnym wieku w innych częściach świata, ale w Hiszpanii ich nie ma.
Stanowisko El Soplao zostało odkryte przypadkowo podczas robót drogowych w 2005 r. Od tej pory odnaleziono tam ponad 1500 okazów stawonogów uwięzionych w bursztynie. To zwierzęta często z ery mezozoicznej, świetnie zachowane w całości. Można zobaczyć, jak wyglądały, a nawet co jadły i jak były ubarwione. Wiele okazów zachowało szczegóły anatomiczne, aż do struktur mikroskopowych, co pozwala naukowcom badać nie tylko wygląd starożytnych stworzeń, ale także ich zachowania.