-
W Poznaniu można zobaczyć norkę europejską, która wymarła w Polsce sto lat temu, dzięki temu, że tutejsze zoo stworzyło im nowy dom.
-
Norka europejska wyginęła w Polsce w 1926 roku, a obecnie w ogrodach zoologicznych podejmowane są działania na rzecz jej ochrony, w tym nowe miejsce zamieszkania w zoo w Poznaniu dla małych drapieżników.
-
W nowym budynku w poznańskim zoo norki europejskie, łasice syberyjskie oraz mangusteczki karłowate mają wygodne wybiegi, a przy ich wybiegach pojawiły się specjalne etykiety z grafikami, brajlem i opisami.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Od 100 lat nie mamy w Polsce rodzimych norek – właśnie mija okrągła rocznica. Ostatni raz widziano je bowiem w 1926 r. w okolicach Elbląga i na Warmii.
Norka europejska wymarła w Polsce 100 lat temu
Norki, które żyją nad polskimi jeziorami, stawami i rzekami, to inny, inwazyjny gatunek zwany wizonem amerykańskim i mniej prawidłowo norką amerykańską. Północnoamerykański gatunek trafił do Europy w latach pięćdziesiątych, zasiedlił spore jej obszary od Wielkiej Brytanii po Rosję i zastąpił norkę europejską.
Niegdyś uważano, że wizon ją wyparł i że wymarcie norki europejskiej wiąże się z jego przybyciem i obecnością. Dzisiaj wiemy, że nie – europejski gatunek wymarł na długo przed pojawieniem się amerykańskiej kuzynki, zatem to bez związku.
Z dawnego zasięgu norki obejmującego całą Europę poza jej skrajnymi fragmentami zostały małe wysepki. To tereny północnej Rosji, Zakaukazia i delty Wołgi, a także pewne obszary na terenie Estonii, Łotwy i Finlandii (gdzie norka europejska jest krytycznie zagrożona). Norki europejskie żyją jeszcze w delcie Dunaju, w Rumunii, Mołdawii, Bułgarii i Ukrainie, a także we Francji.
Wymarłe w Polsce norki europejskie są w Poznaniu
W 2023 r. międzynarodowy zespół naukowców pod kierownictwem Uniwersytetu Szczecińskiego, w skład którego wchodzi Centrum Norki Europejskiej, niemieckie stowarzyszenie Wildtier und Artenschutzstation e.V., stowarzyszenie EuroNerz e.V. oraz amerykański Uniwersytet Rokefellera, zsekwencjonował genom norki europejskiej, co ma wydatnie pomóc w jej ratowaniu i być może odtworzeniu na terenie Europy.
Dlatego jej hodowanie w ogrodach zoologicznych jest tak ważne, a norki europejskie przybyły do Poznania półtora roku temu, o czym informowaliśmy w Zielonej Interii., otwiera się w nowym oknie
Teraz zyskały nowy, imponujący dom. To nowy budynek dla małych ssaków drapieżnych, gdzie zamieszkają też inne cenne gatunki, jak mangusteczka karłowata czy łasica syberyjska.
Przedstawiciele małych drapieżnych ssaków zyskali budynek z pomieszczeniami wewnętrznymi otoczony większymi osiatkowanymi przestrzeniami – po jednej dla każdego gatunku. Drewniany domek i woliery są dużo wygodniejsze zarówno dla mieszkańców, jak i dla pracujących z nimi opiekunów – informuje poznańskie zoo.
Krytycznie zagrożone norki europejskie, łasice syberyjskie i mangusteczki karłowate już się przeprowadziły, przy ich wybiegach pojawiły się nowe etykiety gatunkowe z wypukłymi grafikami, opisami pismem Braille’a, a wkrótce z audiodeskrypcją i materiałami w języku migowym.
Norki trzymają się najchętniej blisko wody
To rzadka okazja, by zobaczyć polskie zwierzę, które wymarło. Przekonać się, kogo nad polskimi wodami spotykali nasi dziadowie.
Norka jest bowiem ssakiem związanym mocno z takim właśnie środowiskiem. Trzyma się blisko wody, gdzie poluje najczęściej na żaby, traszki i raki, ale łowi też ryby, owady wodne i wodne ptaki jak kaczki czy łyski, a także ziemnowodne gryzonie jak karczowniki.
Łasica syberyjska zwana kałankiem to z kolei piękny, rudawy drapieżnik z Dalekiego Wschodu, gdzie żyje na terenach Chin, Korei Północnej, południowej Syberii, a także Birmy, Tajlandii i Tajwanu oraz japońskiej wyspy Hokkaido. Jest większa od naszych łasic, poluje na małe kręgowce i nierzadko pojawia się w ludzkich siedzibach.
Mangusteczki karłowate pochodzą z Afryki, gdzie żyją w podobnych do surykatek koloniach od Etiopii po Republikę Południowej Afryki. Kolonie mają ścisłą hierarchię i niczym u mrówek, rozmnażać się może najczęściej tylko para najwyżej stojąca na hierarchicznej drabince.