-
Do poznańskiego zoo przybyły dwa mrówkojady wielkie: 6-letni Guba i 3-letnia Yorina, które należą do szczerbaków i nie mają zębów, a różnica wielkości między nimi jest znaczna.
-
Mrówkojady zdobywają pokarm, głównie mrówki i termity, lepkim i długim językiem, a ich dieta oraz opieka są wymagające ze względu na specyficzne potrzeby żywieniowe.
-
Zwierzęta dysponują dużymi pazurami służącymi do rozkopywania gniazd oraz obrony, a szczerbaki, do których należą, są reliktową grupą obejmującą też pancerniki i leniwce.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Tym językiem mrówkojady zdobywają swój pokarm – owady, głównie termity i mrówki. Zwierzę jest duże i silne, osiąga ponad 40 kg.
„U tego gatunku samce i samice są zbudowane bardzo podobnie i trudno je od siebie odróżnić po sylwetce. U naszej pary to jednak Yorina, mimo że młodsza, jest wyraźnie większa” – informują pracownicy poznańskiego zoo.
Na razie zwierzęta oswajają się z nowym otoczeniem. Opieka nad nimi nie będzie łatwa, choćby z uwagi na specyficzną dietę zwierząt. Mrówkojady nie mają w ogóle zębów, a zdobycz – czyli głównie mrówki – chwytają lepkim językiem wysuwanym nawet 150 razy na minutę.
Tak mogą jednorazowo pochłonąć nawet tysiące owadów. Jedno wyciągnięcie i wciągnięcie języka pozwala ich zjeść od stu do kilkuset, a kilka minut żerowania pozwala zjeść mrówkojadowi od kilku do kilkunastu tysięcy owadów. Odbywa się to szybko i zwierzę po niespełna minucie opuszcza kopiec termitów albo mrowisko.
Mrówkojady posiadają potężne pazury, które robią kolosalne wrażenie. To jedne z największych pazurów, jakie w ogóle występują w przyrodzie. Są tak wielkie, że mrówkojady muszą specyficznie zawijać kończyny. Pazury pozwalają im jednak rozkopywać gniazda owadów, a bywa, że przydają się do obrony nawet przed jaguarem.
Mrówkojady zjadają głównie mrówki społeczne
Nazwa mrówkojad nie kłamie – rzeczywiście podstawą diety tego gatunku są mrówki i to te społeczne, żyjące w mrowiskach i innych gniazdach. Wolno wędrujące mrówki zwierzę chwyta rzadko, podobnie rzadziej żywi się termitami, ale i to się zdarza. Specjalizacja pokarmowa mrówkojada wielkiego jest duża, ale potrafi on także zjeść co innego, np. ptasie jaja, a także miękkie owoce.
Szczerbaki, do których należą dwa mrówkojady z poznańskiego zoo, to reliktowa grupa kiedyś bardzo rozpowszechniona w obu Amerykach. Należą do nich nie tylko mrówkojady, ale i pancerniki oraz leniwce. Dzisiaj mrówkojad wielki ma spore rozmiary, ale to nic w porównaniu ze swymi przodkami sprzed tysięcy lat. One były kilkutonowymi zwierzętami.
Poza mrówkojadem wielkim, który zamieszkuje otwarte równiny i pampę, ale także słoneczne lasy całej Ameryki Południowej po Paragwaj na południu, mamy także dwa gatunki tamanduy i siedem gatunków małych mrówkojadków.