-
Wiktoria parańska to ogromna roślina wodna pochodząca z dorzecza Amazonki w Ameryce Południowej.
-
Liście tej lilii wodnej osiągają ponad 2 metry średnicy i posiadają konstrukcję zapewniającą wytrzymałość oraz ochronę przed zwierzętami.
-
Kwiaty żyją dwie noce, pierwszej są białe i przyciągają chrząszcze do zapylania, po czym zmieniają kolor i więdną po zakończeniu procesu.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Victoria cruziana to niekwestionowana królowa wodnych roślin.Ta lilia wodna (ang. Santa Cruz water lily) pochodzi z Ameryki Południowej, głównie z Brazylii, Boliwii, Argentyny i Paragwaju. Występuje w dorzeczu Amazonki.
Wodna roślina wytwarzająca ciepło
Wiktoria parańska to spektakularny cud natury. Jej imponujące liście unoszą się na powierzchni wody niczym ogromne zielone platformy. Mogą osiągać nawet ponad 2 metry średnicy, a ich charakterystycznie uniesione brzegi tworzą naturalne obrzeże chroniące przed przelewaniem się wody na powierzchnię blaszki liściowej.
Spód liścia stanowi prawdziwe dzieło inżynierii natury – gęsta sieć grubych żeber i komór powietrznych zapewnia wyjątkową wytrzymałość oraz wyporność. Dzięki tej konstrukcji liście mogą utrzymać znaczny ciężar, nie zapadając się pod powierzchnię wody.
Na powierzchni liści znajdują się mikroskopijne otwory oraz system kanalików odprowadzających nadmiar wody po intensywnych opadach. Pozwala to roślinie zachować odpowiednią równowagę i chroni tkanki przed uszkodzeniem. Dodatkowo dolna strona liści pokryta jest kolcami, które stanowią skuteczną ochronę przed roślinożercami i innymi zwierzętami wodnymi.
Kwiat, który żyje tylko dwie noce
Równie fascynujące są przepiękne kwiaty wiktorii. Każdy z nich żyje zaledwie przez dwie noce. Pierwszego wieczoru rozwija się śnieżnobiały lub kremowy kwiat, który wydziela silny, słodkawy aromat przypominający dojrzałe owoce tropikalne. W tym czasie wnętrze kwiatu nagrzewa się do temperatury wyższej od otoczenia. Zjawisko to, nazywane termogenezą, zwiększa intensywność zapachu i skuteczniej przyciąga zapylacze.
Głównymi gośćmi tych kwiatów są chrząszcze. Zwabione zapachem owady wchodzą do wnętrza kwiatu, gdzie pozostają przez noc. Roślina tworzy dla nich swoistą pułapkę – chrząszcze nie mogą od razu opuścić kwiatu, dzięki czemu skutecznie przenoszą pyłek. Następnego dnia kwiat zmienia barwę na różową lub purpuroworóżową, a uwolnione owady odlatują do kolejnych kwiatów.
Po zakończeniu procesu zapylania kwiat stopniowo więdnie. Jego szypułka zaczyna się skręcać i wciąga rozwijający się owoc pod powierzchnię wody. To właśnie tam dojrzewają nasiona, ukryte przed zagrożeniami.
W przeciwieństwie do blisko spokrewnionej Victoria amazonica ta lilia wodna jest lepiej przystosowana do nieco chłodniejszych warunków. Dzięki niezwykłym rozmiarom, efektownym kwiatom oraz unikatowemu sposobowi zapylania od lat pozostaje jedną z największych atrakcji ogrodów botanicznych na całym świecie, w tym polskich, m.in. krakowskim.