W przeciwieństwie do wielu innych krajów, segregowanie szkła w Polsce jest łatwiejsze. Służy ku temu jeden zielony pojemnik. Wyjeżdżając za granicę Polacy muszą się jednak pilnować.
Powszechny i obowiązkowy system segregacji szkła do zielonego pojemnika wdrożono w pełni od 1 stycznia 2020 roku, wraz z wejściem Jednolitego Systemu Segregacji Odpadów. Wcześniej zasady te zależały od konkretnej gminy.
Przezroczyste, zielone i brązowe. Gdzie szkło segreguje się aż na trzy frakcje?
W Polsce jest tylko jeden pojemnik na szkło, ale w innych europejskich krajach pojemników jest więcej. W Szwecji, Szwajcarii, Austrii szkło segreguje się na białe (bezbarwne) i kolorowe. W Niemczech pojemniki na szkło dzielą się aż na trzy typy: osobno do szkła przezroczystego, zielonego i brązowego.
Mieszanie szkła kolorowego z bezbarwnym sprawia, że hutom trudniej jest stworzyć czyste, przezroczyste opakowania, a proces oczyszczania jest droższy i bardziej skomplikowany. Im lepiej posortowany materiał, tym więcej stłuczki szklanej można użyć do produkcji nowych opakowań.
W Polsce nie ma to znaczenia, ponieważ sortownie używają zaawansowanych maszyn z czujnikami optycznymi i laserami, które oddzielają szkło różnych kolorów. Dzięki temu segregacja jest prostsza.
Szkło mniej ekologoczne niż plastik? Większe zużycie dwutlenku węgla
Recykling szkła polega na zmieszaniu piasku i potłuczonego szkła pochodzącego z recyklingu. Taką mieszankę wkłada się do pieca i topi, do czego niezbędna jest temperatura około 1500 stopni Celsjusza i niestety mnóstwo gazu oraz węgla. Dużą zaletą jest fakt, że szkło może być przetapiane wielokrotnie, bez utraty swoich właściwości, ale szacuje się, że jedna szklana butelka pochłania przy produkcji tyle energii ile 17 butelek plastikowych.
Z wyliczeń Imperial College London wynika, że gdyby zastąpić opakowaniami szklanymi wszystkie opakowania plastikowe, oznaczałoby to uwolnienie do atmosfery 87 proc. więcej dwutlenku węgla.
Nie każde szkło nadaje się do recyklingu. Do pojemnika na szkło nie powinno się wrzucać szklanych opakowań po lekach lub rozpuszczalnikach, kryształów, szkła żaroodpornego, żarówek, świetlówek, zniczy, ekranów, reflektorów, szyb okiennych, okularów, luster, jak również porcelany czy przedmiotów ceramicznych.
Odgłos wyrzucanego szkła. Nocne godziny to nie czas na recycylig
Co można wrzucić do zielonego pojemnika? Butelki po napojach bez zakrętek, szklane opakowania po koszmetykach i słoiki po żywności, ale bez wieczek i bez resztek jedzenia!
Czy to oznacza, że szkoło przed wyrzuceniem należy umyć? Nie, ale powinno być opróżnione z zawartości.
Uwaga! U naszych najbliższych zachodnich sąsiadów wyrzucane szkło musi być czyste, czyli wypłukane. Zwraca się tam również uwagę na godziny wrzucania odpadów – z kontenerów znajdujących się na osiedlach nie wolno korzystać w godzinach ciszy nocnej i w niedzielę, ponieważ Niemcom przeszkadza hałas tłuczonego szkła.