Dlatego w oczekiwanym wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie chodzi o „głosowanie nad legalnością WIBOR”. Oś sporu jest bardziej praktyczna i dotyczy obowiązków informacyjnych banków, przejrzystości klauzuli zmiennego oprocentowania (WIBOR + marża) w relacji bank–konsument, i tego, gdzie przebiegają granice tej kontroli.
BMR: specjalny reżim, a nie wolna amerykanka
WIBOR ma status kluczowego wskaźnika referencyjnego od 22 marca 2019 r. To nie tylko formalna etykieta. Za nią idą wyższe wymagania wobec administratora i uczestników procesu, szersze uprawnienia nadzorcze Komisji Nadzoru Finansowego oraz cykliczna ocena metodologii. Ostatnia taka kontrola, przeprowadzona 29 maja 2025 r., jednoznacznie potwierdziła zdolność wskaźnika do pomiaru realiów gospodarczych oraz jego reprezentatywność.
W dyskusji na temat wskaźnika WIBOR należy pamiętać o jednym: dla banku WIBOR jest parametrem zewnętrznym. Bank może dostarczać dane wejściowe w procesie fixingu, ale nie „ustala” stawki. Ostateczną wartość oblicza i publikuje administrator — GPW Benchmark — działający na podstawie zezwolenia i pod nadzorem KNF.
Kto odpowiada za wskaźnik — i dlaczego bank nie „kręci pokrętłem”