-
Nina i Anatolij Krawczenkowie spędzili ponad cztery i pół roku w okupowanych Ołeszkach, gdzie zmagali się z dotkliwym głodem oraz brakiem dostępu do podstawowych leków i wody.
-
Małżeństwo wspomina, że żywiło się chwastami. Mówi, że ceny podstawowych warzyw na lokalnym targu były bardzo wysokie.
-
Po dwóch nieudanych próbach ucieczki małżeństwo zdołało opuścić okupowany rejon i po ośmiodniowej podróży przez Białoruś dotarło na Ukrainę.
-
Więcej ważnych informacji znajdziesz na stronie głównej Interii, otwiera się w nowym oknie
Rodzice dwukrotnej srebrnej medalistki Igrzysk Paraolimpijskich oraz honorowej mieszkanki Ołeszek Wiktorii Krawczenko – Nina i Anatolij – spędzili ponad cztery i pół roku w okupowanej przez Rosjan miejscowości – opisuje Radio Swoboda.
– Całe życie spędziliśmy tutaj, zgromadziliśmy majątek. Nie myśleliśmy o wyjeździe. Przez pierwszy, drugi i trzeci rok syn proponował nam wyjazd, a przyjaciele wywozili swoich rodziców. Mówił: „Zostawcie wszystko i wyjedźcie”. A ja myślałam: zostaniemy tu do końca – i tyle – opowiada kobieta.
W okupowanych Ołeszkach nie było prądu ani internetu. Aby zadzwonić do dzieci i powiedzieć choćby kilka słów, musiała wchodzić na strych.
Dramatyczna relacja mieszkańców Ołeszek. Jedli nawet chwasty
Jak twierdzi kobieta, w ciągu ostatniego roku w mieście brakowało leków, wody i żywności. Małżeństwo nie odważyło się iść po jedzenie do Radenska, bo droga była zaminowana.
– Jedliśmy już nawet portulakę (jadalny chwast – red.), tego nie da się opisać. Zaczęliśmy też suszyć komosę. Mąż zmielił w młynku do kawy. Z tego brałam łyżeczkę lub dwie i były naleśniki albo placki – opowiada Nina Krawczenko.
Choć w mieście działał targ, to jednak – jak twierdzi małżeństwo – ceny były niezwykle wysokie. Za kilogram ogórków czy pomidorów trzeba było zapłacić tysiąc rubli (ok. 48 zł), a marchewki – nawet dwa tysiące rubli (ok. 96 zł).
– Kupowałam marchewkę i nie wiem, ile razy ją wykorzystywałam. Odcinałam odrobinę – i wrzucałam do zupy kilka kawałków. Paprykę tak samo – kilka pasków, żeby przynajmniej coś „zielonego” pływało. A chleba w ogóle nie jadłam przez cały rok – wspomina kobieta.
Uciekli z okupowanych Ołeszek. „Z piekła trafiliśmy do raju”
Rosyjskie ataki zniszczyły dom Krawczenków. Początkowo pomieszkiwali oni w domu sąsiadki, która wyjechała. Później trafili do szpitala.
– Mój mąż był w szoku, ciągle bolał go brzuch, miał jakieś ataki. Do tego ciśnienie. Tak trafiliśmy do szpitala. W szpitalu też nie było jedzenia. Łyżka lub dwie kaszy jaglanej albo jakiejś innej. Szklanka lub mała filiżanka herbaty – wspomina kobieta.
Małżeństwo dwukrotnie próbowało opuścić miasto. Za pierwszym razem musieli zawrócić z powodu działań wojennych, za drugim razem udało im się dotrzeć do okupowanego Skadowska. Kobiecie udało się wywieźć najcenniejsze dla rodziny rzeczy – rodzinne zdjęcia i nagrody córki.
W Skadowsku udało im się przejść przez obóz filtracyjny. Stamtąd kobieta zadzwoniła do córki, która powiedziała, że wolontariusze pomogą rodzicom dostać się na terytorium kontrolowane przez Ukrainę.
– Wyjechaliśmy 14 października. Podróż trwała osiem dni, pokonaliśmy pięć tysięcy kilometrów. Na Białorusi w ciągu jednego dnia wydano nam „białe” paszporty (tymczasowe zaświadczenie tożsamości – red.) i przekroczyliśmy granicę. To było jakby ptak rozpostarł skrzydła i leciał – opowiada Nina.
Obecnie małżeństwo mieszka w obwodzie lwowskim, gdzie wcześniej przeniosła się ich córka. Nina i Anatolij wyrabiają dokumenty i przechodzą leczenie.
– Wciąż nie możemy się najeść. Ale powoli próbujemy wszystkiego. Z piekła trafiliśmy do raju. Bo tam było piekło. Ale dusza cierpi. Modlę się za mieszkańców Ołeszek, którzy tam zostali. I płaczę – mówi kobieta.
-
Gigantyczne straty rosyjskiej armii. „Tylko w październiku ponad 50 tys.”
-
Nietypowa propozycja USA dla Ukrainy. Zełenski ujawnia: Po raz pierwszy