-
Dzięcioły zimą rozkopują mrowiska, zjadając żyjące tam owady.
-
Duże otwory w kopcach mrówek są dziełem dzięcioła zielonego i zielonosiwego, dla których mrówki stanowią główny składnik diety.
-
Zielone dzięcioły codziennie spożywają duże ilości kwasu mrówkowego, do czego są przystosowane.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Mrówki potrafią przetrwać zimę, choć ich aktywność w tym czasie jest mocno ograniczona. Gdy temperatura spada, chowają się głęboko w mrowiskach lub pod ziemią, gdzie panują stabilniejsze warunki.
Wraz z nadejściem chłodów, spowalniają metabolizm i przechodzą w stan przypominający hibernację. Dzięki temu oszczędzają energię i mogą doczekać wiosny, kiedy znów stają się aktywne. Ale nawet schowane głęboko w kopcu nie są bezpieczne.
Wielkie dziury w kopcach to robota dzięcioła
Dzięcioły zielone są raczej skryte i trudno je zauważyć ze względu na przypominającą barwę liści szatę. Obecność tego zielonego ptaka można wykryć dzięki stukaniu w korę, czy charakterystycznemu „śmiechowi”, który brzmi jak leśny chichot. Znakiem rozpoznawczym tego ptaka są też ślady, jakie zostawia w mrowiskach.
Duże otwory, mające nawet kilkanaście centymetrów średnicy i kilkadziesiąt długości, to typowe efekty żerowania zarówno dzięcioła zielonego, jak i dzięcioła zielonosiwego. Mrówki stanowią bowiem podstawę ich diety.
Wiosną i latem zbierają mrówki także z pni drzew. Podobną dietę preferuje też blisko spokrewniony z dzięciołami krętogłów. Inne owady, np. chrząszcze czy ich larwy, są jedynie dodatkiem w diecie dzięciołów zielonych.
Dzięcioły jedzą mrówki na potęgę. Chodzi o kwas
Szczególnie zimą można zobaczyć imponujące tunele, jakie dzięcioły ryją dziobem w kopcach. W chłodnych miesiącach ptaki muszą drążyć otwory dość głęboko, by dotrzeć do hibernujących mrówek. Zimą szkody wyrządzone w mrowiskach naprawiane są przez owady wolniej, więc ptaki mogą z nich korzystać na bieżąco.
Latem owady są znacznie aktywniejsze i pracują pełną parą, aby odbudować kopce. W jednym mrowisku dzięcioły mogą wydrążyć kilka sporych rozmiarów otworów. Dziury można zauważyć również w drzewach.
Jeśli znajdziemy mrowisko z dziurami, to znaczy, że przebywamy prawdopodobnie w rewirze lęgowym dzięcioła lęgowego. Jeśli poczekamy w ukryciu, być może natkniemy się na tego ptaka z czerwoną głową i jasnoniebieskimi oczami.
Badania „Azylu dla ptaków” wykazują, że dzięcioły są wręcz uzależnione od pewnego składnika obecnego w organizmach mrówek – chodzi o kwas mrówkowy. Ptaki te spożywają go bardzo dużo i to codziennie.
Co więcej, ich ciała są przystosowane do dużych dawek tej substancji. Przed jej działaniem chroni dzięcioły gęste upierzenie, a długi, lepki język pozwala sprawnie wybierać zdobycz.