-
W Lesie Narodowym Carson w Nowym Meksyku po raz pierwszy zaobserwowano rysia kanadyjskiego, co stanowi nietypowe wydarzenie ze względu na jego naturalny zasięg ograniczony do północnych rejonów kontynentu.
-
Naukowcy odróżnili rysia kanadyjskiego od częściej występującego na południu rysia rudego poprzez analizę cech morfologicznych, takich jak brak charakterystycznych czarnych plamek na futrze.
-
Zdaniem ekspertów pojawienie się drapieżnika na południu może być spowodowane utratą naturalnych siedlisk w Kanadzie, wynikającą z prowadzonych tam działań przeciwpożarowych.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
A ryś kanadyjski został zauważony w Lesie Narodowym Carson w północnym Nowym Meksyku w Stanach Zjednoczonych, gdzie badacze z Uniwersytetu Stanowego Nowego Meksyku zainstalowali kamery rejestrujące życie zwierząt w okolicy. Analiza zdjęć z umieszczonej tam aparatury była zaskakująca.
„Kot na zdjęciu miał charakterystyczne pędzelki na uszach i kryzę wokół głowy, która występuje u rysi rudych, ale brakowało mu czarnych plamek, typowych dla tego gatunku” – mówi William Grooms z Wydziału Ekologii Ryb, Dzikiej Przyrody i Ochrony Przyrody. To spowodowało, że zdjęcie przeanalizowali specjaliści od rysi i oni nie mieli wątpliwości. Uwieczniony został ryś kanadyjski.
Rysie kanadyjskie nigdy nie mieszkały tak daleko na południu
Co on tu robił? W Ameryce Północnej bowiem występują dwa gatunki rysia. Nie ma tu rysia euroazjatyckiego, którego znamy w Polsce. Jego miejsce zajmuje mniejszy i lżej zbudowany ryś rudy z całego niemal obszaru Meksyku, Stanów Zjednoczonych i przyległych południowych terenów Kanady. Natomiast w północnej części kontynentu żyje ryś kanadyjski, większy i pokryty zimą grubym futrem. Te koty wyraźnie różnią się wyglądem, a także ubarwieniem. Rysie kanadyjskie mają futro mniej rudawe, a bardziej szarawe, także z cętkami.
Ryś kanadyjski jest mieszkańcem tundry i tajgi terenów Kanady, Alaski i północnych Stanów Zjednoczonych. Rysie rude chwytają rozmaite kręgowce, od gryzoni po mulaki, aczkolwiek dużą zdobycz łapią rzadko. Natomiast ryś kanadyjski jest niemal uzależniony od zajęczaków, a zwłaszcza od zająca amerykańskiego. Liczebność tej ofiary decyduje o losach całych populacji rysi w Kanadzie czy na Alasce.
Zające amerykańskie to także mieszkańcy północy Ameryki Północnej i ich zasięg dochodzi do kilku stanów Środkowego Zachodu, w tym Nowego Meksyku, ale jest on tu rzadki. Trudno zatem zakładać, że rysie podążają za tymi zającami.
Podejrzenia są inne. Ostatnie działania mające na celu ograniczenie pożarów lasów, które pustoszyły Kanadę, obejmują zmniejszenie ilości niebezpiecznego paliwa poprzez przerzedzanie, kontrolowane wypalanie lub wycinanie drzew. Chociaż te działania zmniejszają ryzyko poważnych pożarów, jednocześnie niszczą ważne elementy siedlisk zwierząt. Wiele wskazuje na to, że ta zmiana pcha rysie do poszukiwania nowych terenów łowieckich. I sprawiła, że pierwszy raz ryś kanadyjski pojawił się tak daleko na południu.
