-
W Libiążu zamiast niszczenia tamy zastosowano sześciometrową rurę przelewową o średnicy 300 mm, która skutecznie stabilizuje poziom wody.
-
Zastosowane rozwiązanie techniczne pozwala zachować naturalne siedlisko bobra europejskiego, jednocześnie eliminując ryzyko uciążliwego spiętrzenia wody.
-
Według danych rządowych rzeczywiste szkody powoduje jedynie około 3 procent wszystkich stanowisk bobrów w Polsce.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Wodociągi Chrzanowskie z Małopolski we współpracy ze Stowarzyszeniem Nasz Bóbr zamontowały urządzenie przelewowe na tamie bobrowej zlokalizowanej przy oczyszczalni ścieków Libiąż A.
Okazuje się, że można realizować interesy dwóch stron bez niszczenia siedlisk zwierząt czy odstrzału. Coraz większą popularność zyskują metody ekologiczne, takie jak rury przelewowe.
„Celem działań było ograniczenie uciążliwego spiętrzenia wody przy jednoczesnym zachowaniu naturalnego siedliska bobrów europejskich” – przekazały Wodociągi Chrzanowskie. I to zadanie się udało zrealizować – potwierdzają przyrodnicy zajmujący się ochroną bobrów.
Można nie niszczyć pracy bobrów. Wystarczą chęci
Jak wykazał monitoring, urządzenie działa prawidłowo, poziom wody został ustabilizowany, a siedlisko bobrów zachowano. Co więcej, zwierzęta nie podejmują prób odbudowy tamy ani tworzenia kolejnych konstrukcji.
„Wspaniała współpraca z Wodociągami Chrzanowskimi zakończyła się pomyślnym rozwiązaniem łączącym potrzeby ludzi i zwierząt, jakimi są bobry. Zamiast niszczenia tamy i siedliska, udało się uratować jedno i drugie. Można? Można!” – komentują przyrodnicy ze Stowarzyszenia Nasz Bóbr.
Efekt? Pozytywny zarówno z gospodarczego, jak i przyrodniczego punktu widzenia!
Jak informują wodociągi, w przypadku tej lokalizacji zastosowano sześciometrową rurę przelewową o średnicy 300 mm, zabezpieczoną specjalnym koszem gabionowym. Rozwiązanie pozwala kontrolować poziom wody i ograniczać jej nadmierne spiętrzenie, jednocześnie pozostawiając tamę i zachowując naturalne siedlisko bobrów.
Prace poprzedzono szczegółową kontrolą przyrodniczą terenu, a ich przebieg odbywał się pod nadzorem Jolanty Zadrożny, prezes Stowarzyszenia Nasz Bóbr.
Niszczenie siedlisk bobrów niestety zdarza się często
Rury przelewowe i inne urządzenia regulujące poziom wody są wykorzystywane m.in. przez Wody Polskie, regionalne dyrekcje ochrony środowiska oraz Lasy Państwowe. Podobne rozwiązanie zastosowano chociażby w dolinie rzeki Radostówki w woj. warmińsko-mazurskim. Coraz większą uwagę poświęca się również zabezpieczaniu przepustów, wałów i innych elementów infrastruktury.
Według informacji publikowanych przez administrację rządową szkody powiązano jedynie z ok. 3 proc. stanowisk bobrów w Polsce. Trudno jest jednak określić rzeczywistą skalę.
Według danych uzyskanych przez Oko Press w 2025 r. regionalne dyrekcje ochrony środowiska wydały 448 zgód na niszczenie tam bobrowych. Szacuje się, że rocznie legalnie niszczonych jest ok. 20 tys. tam.
Co jakiś czas na prośby gmin lub służb wydawane są też zgody na odstrzał bobrów. Nie każdy wniosek jest jednak rozpatrywany pozytywnie.
Służby niszczą tamy bobrowe najczęściej wtedy, gdy spiętrzona przez nie woda powoduje podtopienia, zagraża drogom, budynkom, uprawom lub infrastrukturze wodnej. Takie działania mają ograniczyć ryzyko szkód. Dostępne są jednak rozwiązania alternatywne, które pozwalają regulować poziom wody bez niszczenia siedlisk bobrów.