-
Odkrycie z Chin sugeruje, że początki torbaczy należy wiązać z tym regionem, a nie wyłącznie z Australią.
-
Nowy okaz Archetheridium sinense z formacji Jiufotang uznano za najstarszego jednoznacznie rozpoznawalnego przedstawiciela Metatheria.
-
We wczesnej kredzie na terenie Chin równolegle żyły zarówno prymitywne ssaki, jak i dinozaury, co ma znaczenie dla poznania ewolucji ssaków.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Patrzenie na torbacze jest skażone tym, że zachowały się one głównie na resztkach dawnego kontynentu Gondwana, który niegdyś zamieszkiwały. To przede wszystkim Australia (i okolice jak Nowa Gwinea), a także częściowo Ameryka. Tam także zachowały się torbacze jak oposy, dydelfy czy japoki.
Krainą słynącą z torbaczy i miejscem, gdzie odgrywają one fundamentalną rolę w przyrodzie i nie są marginesem jest Australia. A to kontynent przez miliony lat izolowany, który dzięki temu wypracował odmienną, alternatywną wersję ewolucji ssaków opartą właśnie na torbaczach. One są tu szczytowymi zwierzętami i przyjęły formy konwergentne, czyli przypominające ssaki łożyskowe z reszty świata.
Stąd wniosek, że torbacze to taka „uboga wersja” ssaków łożyskowych i zwierzęta, które je naśladują, a przetrwały tylko tam, gdzie łożyskowców nie było. Ich forma rozmnażania, jaką jest wydawanie na świat młodych we wczesnej fazie, jeszcze embrionalnej i następnie odchowywanie ich w zewnętrznej torbie, a nie macicy, postrzegana jest jako wsteczne i bardziej prymitywne rozwiązanie niż klasyczna ciąża łożyskowców.
To nie jest jednak właściwe i trafne podejście. Torbacze nie stoją w hierarchii ewolucyjnej niżej niż łożyskowce. Są jedynie inną, równoległą formą ewolucyjnego rozwoju ssaków. Na dodatek bardzo starą, starszą niż myśleliśmy.
Chiny były w kredzie kolebką wczesnych torbaczy
Dowodzi tego znalezisko z Chin. To stamtąd pochodzi Sinodelphys sprzed 125 milionów lat, uważany długo za najstarszego znanego torbacza. Zresztą z tego samego okresu i obszaru Chin w prowincji Liaoning wywodzi się Eomaia, zatem najstarszy znany łożyskowiec. Dowodziło to tego, że we wczesnej kredzie ssaki łożyskowe i torbacze istniały równolegle, jako równoważne grupy ssaków. A Chiny i Azja to ich kolebka. Jednakże od pewnego czasu Sinodelphys jest już przesuwany do grona ssaków wyższych, czyli Eutheria. Prawdopodobnie nie był zatem przodkiem torbaczy.
Teraz „Mesozoic” dowodzi, że pochodzenie torbaczy albo ich przodków może być , otwiera się w nowym oknieinne. Na terenie formacji skalnej Jiufotang w Chinach znaleziono bowiem niedużego ssaka nazwanego Archetheridium sinense. Żył we wczesnej kredzie i został uznany za najstarszego jednoznacznie rozpoznawalnego przedstawiciela Metatheria – grupy obejmującej współczesne torbacze oraz ich wymarłych krewniaków. Nie jest zatem torbaczem w ścisłym tego słowa znaczeniu, ale stanowi najstarsze miejsce, w którym można przyłożyć z całą pewnością gałąź ich ewolucji.
Archetheridium należał do Metatheria, czyli ssaków niższych. Do bocznej, wymarłej linii deltateroidów. To inaczej mówiąc albo dalecy krewni torbaczy, albo wręcz same torbacze. I to zwierzę żyło w Chinach przed 125 – 120 milionami lat.
Wielkie dinozaury żyły w Chinach równoległe ze ssakami
Co ciekawe, szczątki ssaka znaleziono w tym samym miejscu, w którym odkopany został potężny terizinozaur Kayrasaurus – pisaliśmy o tym znalezisku w Zielonej Interii całkiem niedawno., otwiera się w nowym oknie Dinozaur o pazurach jak kosy żył zatem równolegle z małym przodkiem torbaczy. Może mijali się w tej okolicy. Okazuje się ona obfitować w znaleziska zmieniające naszą wiedzę. To może być nowy wyznacznik w poznaniu ewolucji ssaków jeszcze w epoce dinozaurów, gdy nie były one dominującą grupą lądowych kręgowców.
„Zrozumienie pochodzenia i wczesnego rozejścia się dwóch linii rozwojowych ssaków na niższe i wyższe, czyli torbacze i łożyskowce ma fundamentalne znaczenie dla zrozumienia struktury współczesnej różnorodności ssaków” – uważa dr Hai-Bing Wang i dr Yuan-Qing Wang, paleontologowie z Instytutu Paleontologii Kręgowców i Paleoantropologii Chińskiej Akademii Nauk. A ten okaz z Chin dostarcza nowych dowodów na to, że we wczesnej kredzie ukształtowana została budowa uzębienia ssaków mięsożernych, w tym owadożernych.