-
Badania sugerują, że przodkowie gryzoni z ery mezozoicznej mogły osiągać długość ciała przekraczającą półtora metra.
-
Wnioski te oparto na analizie odcisków łap znalezionych w stanie Sao Paulo, które nie należały do dinozaurów ani krokodylomorfów.
-
Zespół z kilku brazylijskich uczelni uznał, że te wszystkożerne gryzonie mogły należeć do rodziny Chelichnopodidae i wypełniały ważną niszę ekologiczną w Gondwanie.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Autorzy analiz, których wyniki opublikowano w piśmie „Journal of South American Earth Science”, wyjaśnili, że żyjące przed 130 mln lat temu gryzonie miały zdecydowanie większe ciało niż współcześnie. Mogło ono, ich zdaniem, dochodzić do 155 cm.
Wniosek dotyczący większego ciała przodków gryzoni płynie z analizy kilku utrwalonych w skamieniałym podłożu odcisków łap gryzoni. Znaleziono je w gminie Botucatu, w stanie Sao Paulo, na południowym wschodzie Brazylii. Wykluczono, aby odciski mogły należeć do dinozaurów lub krokodylomorfów.
Zdaniem naukowców wszystkożerne gryzonie z mezozoiku nie tylko mogły żyć obok mniejszych dinozaurów, ale też mogły żywić się ich młodymi. Prawdopodobnie podstawę ich diety stanowiło mięso.
Brazylijscy paleontologowie przypuszczają, że gryzonie z ery mezozoicznej żywiły się też małymi ssakami oraz bezkręgowcami.
Przodkowie gryzoni nie byli marginalni na Gondwanie
Autorzy badania twierdzą, że nieznany nauce gatunek gryzonia sprzed 130 mln lat można zaliczyć do rodziny Chelichnopodidae, czyli grupy zwierząt o cechach przypominających przodków ssaków. Brazylijscy naukowcy istnieje domniemanie, że gryzonie z ery mezozoicznej nie były marginalnymi stworzeniami na południowym kontynencie zwanym Gondwaną, ale wypełniły niszę, którą w innych miejscach na Ziemi zajmowały duże dinozaury.
Analizy przeprowadził zespół badaczy z kilku brazylijskich uczelni wyższych, m.in. uniwersytetów Rio Grande do Norte, Minas Gerais oraz Rio de Janeiro.