W Polsce na nieswoiste choroby zapalne jelit choruje około 100 tys. osób. Bardzo często są to osoby młode. Z powodu choroby ich jakość życia ulega znacznemu pogorszeniu. Dlatego obok właściwego leczenia bardzo ważna jest też opieka psychologiczna.
– Pamiętajmy o tym, że to są choroby przewlekłe, trwające całe życie, o charakterystycznym przebiegu, z remisjami i nawrotami. Momenty nawrotów, kiedy pacjent wypada z roli zawodowej i społecznej, są bardzo trudne, łączy się to z wieloma objawami depresyjno-lękowymi – mówi dr Martyna Głuszek-Osuch, psycholog i terapeuta z Państwowego Instytutu Medycznego MSWiA.
Specjalistka zaznacza, że wsparcie psychologiczne jest ważne z kilku powodów. – Pomoc psychologiczna tudzież psychoterapia bardzo pomaga w zaakceptowaniu choroby, czyli w zwiększeniu świadomości co do choroby, ale też w akceptacji tego, że jest to choroba przewlekła, która będzie trwała całe życie. Dzięki różne strategiom psychologicznym radzenia sobie ze stresem, dbanie o siebie, pacjent może mieć wpływ na jakość swojego życia – mówi dr Głuszek-Osuch.
Nieswoiste choroby zapalne jelit często przebiegają w trybie od zaostrzenia do zaostrzenia. To może odbierać chorym poczucie przewidywalności życia.
– Mamy pacjentów, którzy wchodzą w długie remisje, czasem nawet 10-15-letnie. Jednak w momencie, gdy się pojawia ten nawrót z bardzo dotkliwymi objawami, czyli z obawami bólowymi, jelitowymi, biegunkami, to ma to wpływ na życie. Pacjent nie może robić wielu rzeczy. Nie może pracować, nie może wychodzić na spotkania z przyjaciółmi, nie może uprawiać sportu. To wpływa na jakość życia. To powoduje także nieprzewidywalność: pacjent nie wie, jak będzie wyglądało jego życie, kiedy będzie lepiej – podkreśla psycholog.
U pacjenta pojawiają się obawy związane z pracą, lęk przed tym, jak zareaguje pracodawca. Zaostrzenie choroby sprawia też, że trudno zaplanować podróż, pacjentom trudno wyjechać gdziekolwiek w obawy przed pojawieniem się objawów. Życie z chorobą wymaga dostosowania się do jej przebiegu – podkreśla dr Głuszek-Osuch.
Z kolei osiągnięcie długiej remisji może wpłynąć bardzo pozytywnie na podejmowanie decyzji dotyczących pracy czy założenia rodziny.
– Pacjenci w długich remisjach są w dużo lepszym stanie, ogólnym i psychicznym. Nie są wtedy ograniczani objawami. Mogą planować pracę, założenie rodziny, nie są ograniczani objawami. To, pacjentom najbardziej doskwiera, to objawy, które powodują wyłączanie z różnych ról zawodowych i społecznych – mówi specjalistka.