W skrócie
-
Na Roztoczu zaobserwowano masowe pojawienie się śnieżnych pcheł na śniegu.
-
Skoczogonki nie gryzą i odgrywają pożyteczną rolę w ekosystemie, odżywiając się materią organiczną.
-
Najstarsze znane skoczogonki pojawiły się na Ziemi około 410 milionów lat temu.
Skoczogonki występują w środowisku wodnym i lądowym. Nie mają skrzydeł, a w Polce stwierdzono około 470 gatunków. Rzeczywista różnorodność tej grupy jest jednak zdecydowanie większa – może nawet przekraczać 50 tysięcy gatunków.
Czarne skaczące plamki na śniegu
Takie zwierzęta zostały zauważone niedawno na terenie Roztoczańskiego Parku Narodowego. Liczba tych stworzeń musiała być wielka. Śnieżne pchły, bo tak się o nich potocznie mówi są mieszkańcami ściółek i gleb, nie gryzą, nie kąszą i nie robią żadnej krzywdy, wręcz przeciwnie, są częścią ekosystemu i pełnią pożyteczne funkcje. „Tylko zażywają odwilżowego powietrza i zawzięcie skaczą – zwłaszcza gdy się do nich zbliżymy” – wyjaśnia park narodowy.
Zimą te śnieżne pchły masowo wyłaniają się na chwilę, lecz z powodu nadchodzących mrozów, prawdopodobnie nie na długo.
Skoczogonki występują licznie w różnych wilgotnych środowiskach, we wszystkich typach gleb, ściółce leśnej, mchu, a nawet na śniegu. Odżywiają się martwą materią organiczną lub roślinami, przyczyniając się do rozwoju mikroflory glebowej.
Gatunki skaczące posiadają na odwłoku tzw. widełki skokowe i hamowidło. Skoczogonki to poza tym żywe skamieniałości, które stąpały po Ziemi na długo przed dinozaurami – najstarsze znane skamieniałości mają ok. 410 milionów lat. Skamieniałości najstarszego znanego skoczogonka znalezione zostały w dolnodewońskim stanowisku paleontologicznym Rhynie Chert w Szkocji.