Close Menu
  • Polska
  • Lokalne
  • Świat
  • Polityka
  • Ekonomia
  • Nauka
  • Sport
  • Zdrowie
  • Klimat
  • Trendy
  • Komunikat prasowy
Facebook X (Twitter) Instagram
Historie Internetowe
Facebook X (Twitter) Instagram
Banai
Subskrybuj
[gtranslate]
  • Polska
  • Lokalne
  • Świat
  • Polityka
  • Ekonomia
  • Nauka
  • Sport
  • Zdrowie
  • Klimat
  • Trendy
  • Komunikat prasowy
Klimat

Sokół wędrowny nie atakuje na oślep. Symuluje swoje ataki

Przez Pokój Prasowy21 listopada, 20264 min odczytu

  • Sokół wędrowny jest najszybszym zwierzęciem świata, osiągającym w locie nurkowym prędkość do 389 km/h.

  • Badania naukowe wskazują, że sokoły stosują taktykę fałszywych ataków, aby zmusić ofiary do zmiany żerowisk i zwiększyć swoją skuteczność łowiecką.

  • Gatunek ten jest kosmopolitą, który przystosował się do życia w środowisku miejskim, wykorzystując wysokie budynki jako odpowiedniki naturalnych skał i klifów.

  • Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie

To wydaje się aż trudne do uwierzenia. Sokół wędrowny w locie nurkowym pędzi z prędkością samolotu. Gdy trzeba, osiąga 300 km/h, a rekordzista Guinnessa – sokół ze Stanów Zjednoczonych – osiągnął nawet 389 km/h. Nie ma szybszej istoty, a sterowanie przy takiej prędkości jest trudne, nie mówiąc o trafieniu w obiekt wielkości gołębia czy kosa.

Bo sokół wędrowny po to nurkuje. Jego strategia łowiecka opiera się na spadaniu na zdobycz z dużej wysokości i przy ogromnej prędkości, aby uderzyć i zabić ją samą siłą uderzenia.

Nie jest to jednak takie łatwe, jak się wydaje. Jeżeli gołąb, kos czy wrona się połapią, zdołają zrobić uniki i sokół straci mnóstwo energii na powrót na odpowiednią wysokość i kolejne nurkowanie. A straty energetyczne to jest coś, czego zwierzę chce uniknąć za wszelką cenę.

Sokoły wędrowne symulują ataki na ofiary


Nowe badania ujawniają, że sokoły wędrowne nie działają chaotycznie i na oślep, nie stawiają wyniku polowania na ostrzu przypadku, ale celowo stosują pozorowane ataki na swoje ofiary, dzięki czemu później jest je znacznie łatwiej złapać.


Sokoły wędrowne żyją i polują w wielu miejscach świata. Tu ptak z SardyniiDEA / V. GIANNELLAGetty Images


Wspominają o tym „Frontiers in Ethology”, gdzie czytamy, otwiera się w nowym oknie o tym, że stosując tanie energetycznie „fałszywe ataki” drapieżniki zmuszają ofiarę do zachowań zwiększających ich bezpieczeństwo, podczas których żerowanie jest utrudnione lub niemożliwe. „Ofiara musi kompensować to, podejmując dodatkowe ryzyko w innych porach lub miejscach, aby zaspokoić swoje zapotrzebowanie na energię, a w konsekwencji stać się łatwiejszą do schwytania” – czytamy. Inaczej mówiąc, sokół sygnalizuje ptakom swoją obecność albo nawet symuluje już atak, przez to płoszy je, niepokoi i powoduje u nich duże zużycie energetyczne. Inwestuje drobinę energii, by zyskać posiłek.

To sprytna taktyka, która podnosi skuteczność łowiecka. Bez niej sokół wędrowny myliłby się zbyt często i w zbyt wielu przypadkach pudłowałby w swych polowaniach, co mogłoby go srogo kosztować. Ze śmiercią głodową włącznie.

Biegusy były zdezorientowane zachowaniem sokołów


Naukowcy z Kanady zbadali sokoły polujące w Kolumbii Brytyjskiej, w zachodniej części kraju. Obserwowali ich zachowania łowieckie wobec żyjących nad oceanem stad biegusów zmiennych. Sokoły podejmowały tam ataki, które z góry skazane były na niepowodzenie i tylko płoszyły ptaki, co wydawało się nielogiczne. Dalsze badania wykazały, że drapieżniki stosowały „fałszywe” lub „niepoważne” ataki, aby zmusić biegusy do żerowania w czasie dla nich niekorzystnym, od jednej godziny przed przypływem do trzech godzin po przypływie i stworzyć sobie lepsze warunki do polowania. Zmiana ta znacznie zwiększyła śmiertelność biegusów i skuteczność sokołów. Na 139 ataków na biegusy 43 kończyły się powodzeniem, czyli co czwarty. To wystarcza, by sokół nie głodował.


Sokół z szeroko rozłożonymi skrzydłami siedzący na skórzanej rękawicy, otoczony zielonymi liśćmi na tle jasnoniebieskiego nieba.

Sokół wędrowny ze stanu Oregon w USA. Te ptaki polują na dużej szybkościBloombergGetty Images


To niezwykła obserwacja, bowiem świadczy ona nie tylko o tym, że sokoły są sprytnymi łowcami o niewątpliwej inteligencji, pozwalającej im na stosowanie takiej zmyślnej taktyki. Ona pokazuje również, że zwierzęta muszą dobrze znać zwyczaje swoich ofiar, łącznie z rozkładem godzin żerowania.

To znaczy także, że sama obecność sokoła w jakiejś okolicy wpływa na tutejsze ptaki. Utrzymuje je w czujności, zmienia ich zachowania, powoduje większe zmęczenie. To sygnał dla tych, którzy pragną np. ograniczyć liczbę miejskich gołębi. Jest to łatwiejsze, gdy w jakimś mieście gniazduje i poluje choćby jedna para sokołów wędrownych.

Sokół wędrowny – mieszkaniec świata

Niewiele ptaków drapieżnych czy też ptaków w ogóle ma aż tak rozległy zasięg występowania jak sokół wędrowny. Ten gatunek to kosmopolita, którego można spotkać i w Eurazji, i w Afryce, i w obu Amerykach (chociaż nie wszędzie), także w Australii, gdzie występuje naturalnie. Nie jest tam inwazyjny.
Sokoły wędrowne zatem polują zarówno w Warszawie czy Poznaniu, jak i w Nowym Jorku, Buenos Aires, Kairze, Sydney, Tokio czy na Nowej Gwinei. Niewątpliwie pomaga mu to, że wielkie miasta są dzisiaj odpowiednikiem dawnych skał i klifów, na których polował pierwotnie. Teraz przewagę wysokości dają mu drapacze chmur, biurowce, kościoły czy wieże elektrowni. No i pomaga mu to, że wszędzie znajdzie swój podstawowy łup – gołębie, a także wiele innych miejskich ptaków jak kosy, kwiczoły, wrony, kawki, kaczki i inne.

Czytaj Dalej

Dziwaczna ryba głębinowa nagrana w oceanie. Ma przezroczystą głowę

Powrót ciężkich, latających ptaków na Słowację. Nagły zwrot akcji

Stare wiatraki wcale nie są do śmieci. Powtarzany mit został podważony

Wir polarny osłabł wcześnie. Czy oznacza to siarczyste mrozy w Polsce?

Wlatują i wchodzą do domów całymi gromadami. Nie wolno ich budzić

Aktywiści zrzucili 15 ton głazów do morza. Wprost na teren farmy wiatrowej

Ekstremalnie zagrożony gad przyjechał do Polski. Jest „najdelikatniejsza”

W tym miejscu nie ma ludzi. Powstały dziewicze sanktuaria przyrody

Wiele pytań wokół wyjątkowych wysp. To jedna z ulubionych destynacji

Facebook X (Twitter) Instagram Pinterest
  • Home
  • Buy Now
© 2026 Banai. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.