-
W Parku Krajobrazowym Wysoczyzny Elbląskiej montowane są wiklinowe kosze lęgowe, które mają zapewnić uszatkom bezpieczne miejsca do wychowywania młodych.
-
Uszatki nie budują własnych gniazd, dlatego są uzależnione od konstrukcji pozostawionych przez inne ptaki, które z czasem mogą ulegać zniszczeniu.
-
Ten objęty w Polsce ścisłą ochroną gatunek osiąga do 37 cm długości ciała i pełni w ekosystemie ważną rolę, naturalnie ograniczając populację gryzoni.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Uszatka, określana dawniej również mianem sowy uszatej, jest drugą najliczniej występującą sową lęgową na terenie Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej, otwiera się w nowym oknie. Specjalnie dla tych nocnych ptaków powstają miejsca, które mają ułatwić im zakładanie gniazd i wychowywanie młodych.
Sowy dostały kosze. Mają w nich wychowywać młode
Specjalistyczna firma prowadzi na drzewach montaż wiklinowych koszy lęgowych. Mają one niejako zastąpić naturalne i czasem trudno dostępne miejsca gniazdowania i być dla sów bezpieczną alternatywą.
Znalezienie odpowiedniego miejsca do rozrodu może stanowić dla ptaków wyzwanie. Uszatki same nie budują konstrukcji lęgowych i dlatego muszą korzystać z gniazd pozostawionych przez inne gatunki ptaków. Nie zawsze są one jednak w dobrym stanie – mogą ulegać uszkodzeniom i osłabieniu, co stwarza niebezpieczeństwo dla znajdujących się w nich jaj oraz piskląt. Podczas silnego wiatru lub intensywnych opadów stare gniazda mogą nawet spaść z drzewa, co oznacza niemal pewną śmierć dla piskląt.
Kosze lęgowe pojawiają się na gałęziach drzew, najczęściej wybiera się gatunki iglaste. Konstrukcje zawisną na wysokości około 6-10 m nad ziemią. Muszą być mocno przytwierdzone do drzewa, aby uszatka mogła bezpiecznie złożyć jaja i wychowywać młode.
Uszatki w Polsce są powszechne. Mają pomarańczowe oczy
W Polsce jest 13 gatunków sów. 11 to gatunki lęgowe, czyli regularnie lub sporadycznie przystępujące do rozrodu na terenie naszego kraju. Należą do nich: puszczyk, puchacz, uszatka, uszatka błotna, płomykówka, pójdźka, sóweczka, włochatka, puszczyk uralski oraz puszczyk mszarny i od niedawna syczek.
Sowa śnieżna i sowa jarzębata pojawiają się w Polsce nieregularnie, głównie podczas przelotów lub zimowego koczowania. Wszystkie rodzime gatunki sów objęte są w Polsce ochroną gatunkową.

Uszatka jest średniej wielkości ptakiem, może osiągać od 31 do 37 cm długości. Pod względem wielkości można ją porównać do sójki.
Najbardziej rozpoznawalnym elementem wyglądu uszatki są dwa charakterystyczne pęczki piór na głowie przypominające uszy. Uszatka ma też charakterystyczne pomarańczowe oczy oraz rudawe upierzenie wokół nich, tworzące tak zwaną szlarę, która pomaga w odbieraniu dźwięków. Pióra uszatki pomagają kamuflować się jej w leśnym ekosystemie.
Sowa ta jest aktywna przede wszystkim o zmierzchu i nocą, bo wtedy wyrusza na poszukiwanie pokarmu. W okresie jesienno-zimowym uszatki często gromadzą się w grupach, wybierając wspólne miejsca dziennego odpoczynku, zwykle w pobliżu terenów otwartych i pól uprawnych, gdzie mogą łatwiej zdobywać pokarm. Na jednym drzewie może przebywać nawet kilkanaście osobników.
-
Potrafią schwytać 4 tysiące ofiar w rok. Nie ma większych wrogów gryzoni
-
Sowę płomykówkę zabija to, co nas cieszy. Bardzo złe wieści