-
Kury jedwabiste są coraz częściej spotykane w ogrodach jako atrakcyjne ptaki ozdobne i naturalni pomocnicy w ograniczaniu liczby kleszczy oraz ślimaków.
-
Ptaki te wyróżniają się wyjątkowym puszystym upierzeniem, spokojnym charakterem i zdolnością do wyszukiwania różnych drobnych organizmów w ogrodzie.
-
Kury jedwabiste mogą wspomagać naturalną ochronę ogrodu, jednak ich obecność nie gwarantuje całkowitej eliminacji kleszczy czy ślimaków.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Coraz częściej wykorzystujemy ekologiczne metody do walki m.in. z kleszczami w ogrodzie. Zamiast sięgać po chemiczne opryski, właściciele działek szukają sposobów, które pozwalają ograniczyć obecność szkodników w bardziej naturalny sposób.
Jednym z takich rozwiązań są kury, które mogą samodzielnie wyszukiwać w trawie, ziemi i ściółce różne drobne organizmy. Szczególną uwagę zwracają kury jedwabiste, nazywane również silkami.
Kura jedwabista – co to za ptak?
Kura jedwabista to jedna z najbardziej charakterystycznych odmian kur domowych (Gallus gallus domesticus). W języku angielskim określana jest jako silkie, a w Polsce często mówi się na nią po prostu silka lub silki. Kura jedwabista należy do ras ozdobnych i wyróżnia się zestawem cech, których trudno szukać u większości popularnych kur hodowlanych.
Silki kojarzone są przede wszystkim z Azją, a szczególnie z Chinami. To właśnie tam od stuleci hodowano te nietypowe ptaki. Ich historia jest znacznie dłuższa niż współczesna moda na ozdobne kury w przydomowych ogrodach. Dzisiaj są hodowane przede wszystkim jako ptaki ozdobne, hobbyści doceniają jednak również ich spokojny charakter, instynkt kwoczenia oraz zdolność do aktywnego poszukiwania pokarmu.
Nie są to więc typowe kury nastawione przede wszystkim na wysoką produkcję jaj. Ich największą wartością jest połączenie nietypowego wyglądu, łagodnego usposobienia i zachowań, które mogą być przydatne w ogrodzie. To właśnie dlatego coraz częściej można spotkać je nie tylko w małych hodowlach, ale również na prywatnych posesjach.
Wygląd kur jedwabistych naprawdę zaskakuje
Kura jedwabista na pierwszy rzut oka wygląda tak, jakby zamiast piór miała miękkie futerko. To właśnie nietypowa budowa piór odpowiada za jej charakterystyczny wygląd. Pióra nie tworzą zwartej powierzchni typowej dla większości ptaków. Brakuje w nich odpowiednio rozwiniętych haczyków, które normalnie łączą ze sobą poszczególne elementy pióra. W efekcie upierzenie jest luźne, miękkie i puszyste, a jego struktura przypomina jedwab lub delikatne futro.
To właśnie od tej cechy pochodzi nazwa rasy. Kury silki sprawiają wrażenie wyjątkowo puszystych, a ich sylwetki są nieco zaokrąglone. Pióra pokrywają również nogi, co dodatkowo wzmacnia wrażenie, że mamy przed sobą niewielką, puchatą kulkę poruszającą się po ogrodzie.
Kury jedwabiste mogą występować w różnych odmianach barwnych. Spotyka się między innymi osobniki białe, czarne i w innych wariantach kolorystycznych. Niezależnie od barwy ich upierzenie pozostaje charakterystycznie miękkie i puszyste.
Jedną z najbardziej niezwykłych cech rasy jest jednak to, co znajduje się pod piórami. Kury jedwabiste mają ciemną, niebieskawą lub niemal czarną skórę. Ciemna pigmentacja związana jest z fibromelanozą, czyli specyficzną cechą genetyczną powodującą silne nagromadzenie melaniny w tkankach. Ciemniejsza jest również tkanka mięśniowa i kostna.
Na tym lista nietypowych cech się nie kończy. Silki mają po pięć palców na każdej stopie, podczas gdy większość kur domowych ma ich cztery. Palce są dodatkowo częściowo opierzone. Na głowie znajduje się charakterystyczny czubek z piór, który nadaje ptakom jeszcze bardziej nietypowy wygląd.
Kolejną cechą jest specyficzna budowa piór, która sprawia, że kury jedwabiste nie są dobrymi lotnikami. Nie należy więc oczekiwać, że będą sprawnie pokonywać wysokie ogrodzenia czy przemieszczać się pomiędzy drzewami. Ich życie toczy się przede wszystkim na ziemi, gdzie mogą spokojnie szukać pożywienia.
Dlaczego kury jedwabiste pojawiają się w ogrodach?
Moda na kury jedwabiste nie wynika wyłącznie z ich wyglądu. Właściciele ogrodów coraz częściej zwracają uwagę na ich praktyczne zastosowanie. W czasach, gdy wiele osób szuka ekologicznych metod ochrony roślin i ograniczania szkodników, ptaki mogą stać się naturalnymi pomocnikami podczas prac ogrodowych.
Kury są z natury wszystkożerne i podczas poszukiwania pokarmu dziobią ziemię, przeglądają ściółkę i interesują się drobnymi organizmami. Ich dieta może obejmować m.in. owady, robaki i inne niewielkie stworzenia. Dzięki temu mogą aktywnie przeszukiwać miejsca, w których człowiek nie zawsze jest w stanie łatwo zauważyć szkodniki.
Kury jedwabiste pomagają na kleszcze
To właśnie zdolność do wyszukiwania drobnych organizmów sprawia, że kury silki zyskały opinię pogromców ogrodowych szkodników. Kiedy ptaki przemieszczają się po trawniku, grzebią w ziemi i przeszukują roślinność, mogą znajdować różne bezkręgowce będące częścią ich naturalnego jadłospisu.
Warto jednak zachować rozsądek. Kury jedwabiste nie są środkiem przeciw kleszczom w rozumieniu preparatu, który gwarantuje ich usunięcie z całego ogrodu. Nie ma podstaw, by zakładać, że sama obecność ptaków sprawi, iż na posesji nie pozostanie ani jeden kleszcz. Ptaki mogą natomiast żerować na dostępnych organizmach i w ten sposób potencjalnie zmniejszać ich liczebność.
Silki uwielbiają szukać różnych stworzeń
Kleszcze to tylko jeden z powodów, dla których kury jedwabiste wzbudzają zainteresowanie właścicieli ogrodów. Równie istotnym problemem są ślimaki, które potrafią w krótkim czasie zniszczyć młode rośliny, warzywa i kwiaty.
Kury podczas poszukiwania pokarmu mogą interesować się ślimakami oraz innymi bezkręgowcami. Z punktu widzenia ogrodnika oznacza to dodatkową korzyść: ptaki nie tylko spacerują po posesji, ale jednocześnie wykonują swoją naturalną pracę polegającą na poszukiwaniu pożywienia.
Silki mogą również zjadać różnego rodzaju owady i robaki. Trzeba jednak pamiętać, że kura nie rozróżnia idealnie tego, co dla człowieka jest szkodnikiem, od tego, co jest pożytecznym organizmem. Wypuszczenie ptaków bezpośrednio na rabaty może zatem oznaczać również ryzyko uszkodzenia roślin.
Z tego powodu właściciele ogrodów powinni przemyśleć, gdzie dokładnie pozwolą kurom żerować. W przypadku delikatnych grządek i młodych nasadzeń przydatne może być wydzielenie dla ptaków osobnego fragmentu ogrodu. Dzięki temu silki będą miały możliwość swobodnego poszukiwania pokarmu, a jednocześnie nie będą mogły zniszczyć najbardziej wrażliwych roślin.
Zalety hodowania kur jedwabistych w ogrodzie
Największą zaletą kur jedwabistych jest ich wielofunkcyjność. Jak już wspominaliśmy, z jednej strony są wyjątkowo efektownymi ptakami ozdobnymi, które mogą stać się prawdziwą atrakcją przydomowego ogrodu. Z drugiej strony zachowują typowe dla kur zachowania związane z poszukiwaniem pożywienia, dzięki czemu mogą pomagać w ograniczaniu części ogrodowych szkodników.
Niewątpliwą zaletą jest spokojny charakter. Kury jedwabiste są cenione przez hodowców jako ptaki łagodne i przyjazne. Dzięki temu mogą dobrze sprawdzać się w małych, amatorskich hodowlach. Ich charakter jest jednym z powodów, dla których bywają traktowane nie tylko jako zwierzęta gospodarskie, ale również jako swego rodzaju ogrodowi pupile.
Kolejna korzyść wynika z ich naturalnego sposobu zdobywania pokarmu. Kura, która swobodnie spaceruje po odpowiednio przygotowanym wybiegu, nie musi otrzymywać całego pożywienia wyłącznie z karmnika. Może uzupełniać dietę o znalezione w ziemi organizmy, roślinność i inne naturalne składniki. W przypadku odpowiednio urządzonego ogrodu może to być dodatkowy element bardziej naturalnego chowu.
Nie bez znaczenia pozostaje również ich instynkt kwoczenia. Kury jedwabiste są znane z silnego instynktu wysiadywania jaj. Z tego powodu mogą być interesujące dla osób, które chcą obserwować naturalny proces rozrodu drobiu. Nie jest to jednak cecha, która powinna przesądzać o wyborze rasy przez każdego początkującego hodowcę.
Choć lista zalet kur jedwabistych jest długa, ich hodowla ma także wymagania. Najbardziej charakterystyczne upierzenie jest jednocześnie jednym z elementów, które wymagają szczególnej uwagi.
Pióra silki są bardzo miękkie i nie tworzą takiej ochronnej powierzchni jak u zwykłych kur. Woda może łatwiej przesiąkać przez upierzenie, dlatego ptaki powinny mieć możliwość schronienia się przed deszczem. Wybieg dla kur jedwabistych powinien zapewniać suchą przestrzeń, a kurnik musi chronić je przed wilgocią i przeciągami. Specyficzna budowa piór sprawia również, że ptaki te mają ograniczoną zdolność do lotu.
Kury jedwabiste zamiast chemii?
Rosnące zainteresowanie silkami dobrze wpisuje się w szerszy trend ekologicznego ogrodnictwa. Właściciele działek coraz częściej chcą ograniczać stosowanie chemicznych środków ochrony roślin i szukają metod, które wykorzystują naturalne mechanizmy występujące w przyrodzie.
Kura jest w tym przypadku wyjątkowo interesującym pomocnikiem. Nie trzeba jej uczyć polowania na owady. Grzebanie, dziobanie ziemi i poszukiwanie drobnych organizmów są częścią jej naturalnego zachowania. Jeżeli ptak może swobodnie korzystać z wybiegu, jego obecność może zatem przynieść dodatkową korzyść dla właściciela ogrodu.
Kury jedwabiste zyskują przy tym przewagę nad wieloma innymi rasami dzięki swojemu wyglądowi i charakterowi. Są niewielkie, łagodne i niezwykle efektowne. Nic więc dziwnego, że coraz częściej pojawiają się na zdjęciach przydomowych ogrodów i wśród ofert hodowców ptaków ozdobnych.
Nie można jednak zapominać, że ekologiczny ogród nie oznacza całkowitego braku kontroli nad szkodnikami. Kleszcze mogą nadal występować na posesji, a obecność kur nie gwarantuje ich całkowitego usunięcia. Podobnie jest ze ślimakami. Silki mogą pomóc w naturalnym ograniczeniu ich liczby, ale nie powinny być traktowane jako stuprocentowo skuteczna metoda zwalczania.