Ulga rehabilitacyjna może realnie obniżyć podatek, bo pozwala odliczyć wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją. W praktyce jednak samo poniesienie kosztów nie zawsze wystarcza. Jak pokazuje przykład opisany przez Infor.pl, jeden formalny błąd w dokumentach może sprawić, że fiskus odmówi prawa do odliczenia.
Sprawa dotyczy interpretacji indywidualnej z 30 stycznia 2026 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Podatniczka po operacji korzystała z zabiegów rehabilitacyjnych i sama pokrywała związane z nimi wydatki. Mimo to skarbówka nie zgodziła się na uwzględnienie kosztów w uldze rehabilitacyjnej.
Ulga rehabilitacyjna dokumenty. Fiskus wskazał na brak formalny
Podatniczka miała szczegółową dokumentację medyczną, paragony i inne dokumenty, które w jej ocenie potwierdzały wydatki. Fiskus uznał jednak, że to za mało. Problemem okazał się brak wszystkich wymaganych danych w przedstawionych dowodach.
Jak opisano, podatniczka przedłożyła paragony, karty wizyt i wyciągi bankowe. Skarbówka stwierdziła jednak, że paragon nieimienny nie zawiera danych kupującego, a karta wizyty potwierdza jedynie wykonanie zabiegu. W ocenie organu zabrakło dokumentu, który w jednoznaczny sposób łączyłby zapłatę z konkretną osobą.
Ulga rehabilitacyjna dokumenty. Ten błąd może przekreślić odliczenie
Dyrektor KIS wyjaśnił, że sam paragon nieimienny nie potwierdza, kto faktycznie zapłacił za usługę. Z kolei karta wizyty pacjenta wskazuje jedynie, jakie czynności zostały wykonane, ale nie stanowi dowodu zapłaty w rozumieniu przepisów potrzebnych do skorzystania z ulgi.
Podkreślono jednocześnie, że odliczenie mogłoby być możliwe, gdyby paragon został połączony z dodatkowym dowodem zapłaty. Chodzi na przykład o wyciąg lub przelew bankowy, który jednoznacznie potwierdzałby, że kwota z paragonu została faktycznie przekazana przez podatniczkę na rzecz podmiotu wykonującego usługę.
Ulga rehabilitacyjna dokumenty. Kto może skorzystać i na jakich zasadach
Aby skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, trzeba mieć orzeczenie o niepełnosprawności oraz dokumenty potwierdzające wydatki. Powinny one zawierać dane kupującego, sprzedającego, rodzaj usługi oraz kwotę. Dodatkowo wydatki nie mogą być sfinansowane z innych źródeł ani wcześniej odliczone.
Przepisy przewidują dwie główne grupy wydatków objętych ulgą: koszty rehabilitacji oraz wydatki ułatwiające codzienne funkcjonowanie. Można odliczyć między innymi wydatki na sprzęt rehabilitacyjny, ortopedyczny czy medyczny, a także koszty związane z używaniem samochodu dla osoby niepełnosprawnej. Wydatki dzielą się na limitowane i nielimitowane, a przy tych nielimitowanych potrzebne są imienne faktury. Warto też pamiętać, że prywatne wizyty u lekarza nie podlegają odliczeniu, nawet jeśli są elementem rehabilitacji.