-
Flamingi wpływają na ekosystemy wodne oraz strukturę środowisk, w których żyją.
-
W Wenecji odnotowano rekordową liczbę flamingów, co jest związane z odtwarzaniem terenów podmokłych.
-
Rekonstrukcja słonych bagien w Lagunie Weneckiej sprzyja wzrostowi populacji flamingów i pomaga łagodzić skutki zmian klimatu.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Jasnoróżowe ptaki zwane po włosku „fenicotteri” przybywają do Wenecji w rekordowych liczbach. Przyrodnicy donoszą, że to zasługa odtwarzania terenów podmokłych, które niegdyś zostały zniszczone i wysuszone.
Flamingi wracają do Wenecji w rekordowej liczbie
Flamingi, które masowo gniazdują w Hiszpanii i Francji, zaczęły pojawiać się w pobliżu Zatoki Weneckiej na początku XXI w. Nie bytowały jednak w miejscach, gdzie znajdują się turyści z całego świata. Żerowały raczej w miejscach, gdzie łowiono, albo chowały się w najdalszych zakątkach Laguny Weneckiej, która właśnie teraz staje się nieoczekiwanym rajem dla flamingów.
Według ekologów to oznaka zdrowia ekosystemu. Zwierzęta takie jak flamingi, czy wydry przebywające w danym środowisku wodnym mogą wlaśnie wskazywać na dobrą jakość środowiska.
W 2025 r. liczba zimujących flamingów w Wenecji osiągnęła rekordowy poziom prawie 24 tys., czyli o 6 tys. więcej niż w 2024 r. A to pozycjonuje Lagunę Wenecką jako jedno z najważniejszych miejsc zimowania w całym zasięgu siedliskowym – powiedział włoski ornitolog Alessandro Sartori.
Ponad 90 proc. ptaków uwzględnionych w zeszłorocznym spisie znajdowało się w północnej części laguny, która obejmuje duży obszar naturalnych słonych bagien. Flamingi przyciągają również tradycyjne doliny rybackie – półnaturalne mokradła, które dostarczają im dużo pożywienia, ale mogą równocześnie stanowić zagrożenie.
Słone bagna Wenecji
Projekt rekonstrukcji słonych bagien w Wenecji stwarza perspektywy wzrostu populacji flamingów – a tu erozja terenów podmokłych jest szczególnie dotkliwa.
Laguna Wenecka, zajmująca obszar 550 kilometrów kwadratowych pierwotnie była niemal w połowie słonymi bagnami. Dziś powierzchnia słonych bagien stanowi zaledwie około 7 proc., z czego około połowa została zrekonstruowana. Zniszczenia są szczególnie dotkliwe w centralnej i południowej części – stało się to w wyniku erozji i pogłębiania kanałów żeglugowych w latach 60. XX wieku.
Odbudowa słonych bagien zwiększa zdolność laguny do wychwytywania dwutlenku węgla, czynnika odpowiedzialnego za zmianę klimatu, a także łagodzi skutki podnoszenia się poziomu morza. Jednak, aby uzyskać wymierne korzyści klimatyczne, konieczne będzie odtworzenie znacznie większych obszarów, uważają lokalni przyrodnicy.
Odwiedzający Wenecję, a którzy liczą na przypadkowe wypatrzenie flamingów, prawdopodobnie będą rozczarowani. Flamingi zamieszkują płytkie, trudno dostępne zakątki laguny i unikają kontaktu z człowiekiem.