-
Naukowczynie z Politechniki Wrocławskiej opracowały biodegradowalną i jadalną powłokę ochronną do owoców miękkich, takich jak truskawki czy maliny.
-
Głównym składnikiem innowacyjnej substancji są związki pozyskiwane z liści poziomki, które w rolnictwie są powszechnie traktowane jako odpad.
-
Zastosowanie powłoki, nakładanej metodą natryskową lub przez zanurzenie, skutecznie hamuje rozwój pleśni i przedłuża trwałość świeżych produktów.
-
Więcej podobnych reportaży w programie „Czysta Polska” Polsat News w soboty o 16:30.
Autorka reportażu: Adrianna Borowicz
To brzmi jak magia. Niewidzialna powłoka zrobiona z liści poziomki zabezpieczy np. truskawki przed gniciem, a przy okazji wspomoże nasz układ nerwowy. To wynalazek naukowczyń z Wrocławia.
Naturalna powłoka chroni owoce przed psuciem. Wynalazek z Polski
– Stworzyłyśmy powłokę, która składa się tylko i wyłącznie z naturalnym składników, jest biodegradowalna i można ją zjeść. Nakładamy ją na warzywa i owoce, szczególnie te miękkie, truskawki, borówki, maliny – tłumaczy dr inż. Marta Tsirigotis-Maniecka z Politechniki Wrocławskiej.
Głównym składnikiem niewidzialnych jadalnych powłok są substancje występujące w liściach poziomki. A te na plantacjach traktowane są jako odpad. Niewidzialne powłoki mają formę płynną, na warzywa i owoce można je nakładać na dwa sposoby – zanurzając lub opryskując.
– Naszym zdaniem metoda natryskowa jest bardziej opłacalna – ocenia dr inż. Marta Tsirigotis-Maniecka. W pakowalniach jest już infrastruktura, żeby nakładać inne konserwanty np. na warzywa. Wprowadzenie tego rozwiązania nie będzie wymagało zbudowania instalacji od zera.
Grubość powłoki można regulować od kilku nanometrów do kilkudziesięciu makrometrów, ale i tak pozostanie niewidoczna dla oka. Jej produkcja nie obciąża środowiska.
Dzięki niewidzialnym powłokom owoce dłużej zostaną świeże, nie pojawi się na nich pleśń, a to oznacza mniej zmarnowanej żywności.
Jest jeszcze jeden plus prozdrowotny. – To flora bakteryjna, która żyje z nami w symbiozie i wytwarza substancje, które są wykorzystywane do tworzenia neuroprzekaźników i różnych innych substancji, których sam organizm nie wytworzy – tłumaczy dr hab. inż. Izabela Pawlaczyk-Graja z Politechniki Wrocławskiej.