Trzęsienie o magnitudzie 7,7 w pobliżu wyspy Flores 15 sierpnia uszkodziło dziesiątki tysięcy domów i pozostawiło zaopatrzenie w wodę w zawieszeniu na jednej z małych wysp – ale po nim nastąpiło także ok. 15 tys. wstrząsów wtórnych.
Indonezja nadal nie podniosła się po sierpniowym trzęsieniu ziemi
„To, co powstrzymuje nas przed powrotem do domu, to fakt, że wciąż jesteśmy straumatyzowani, bardzo straumatyzowani” – powiedziała 38-letnia mieszkanka dystryktu Nagekeo – jednego z obszarów dotkniętych katastrofą. „Dzięki Bogu, tutaj mamy zapewnione jedzenie (i) są wolontariusze, którzy nam pomagają” – dodała po katastrofie, która według rządu doprowadziła do śmierci 151 osób.
Trzęsienie wywołało alarm tsunami, a wody oceanu zalały dom rodziny Sahrii, nie niszcząc go jednak. Obawia się ona, że wstrząsy wtórne mogą spowodować kolejne niebezpieczne fale.
Ponad 46 tys/ domów zostało uszkodzonych w wyniku wstrząsu sejsmicznego, a niemal 28 tys. osób wciąż nie wróciło do swoich domów na dzień 24 września, poinformował rzecznik Narodowej Agencji ds. Przeciwdziałania Katastrofom Berton Panjaitan.
To mniej od ponad 150 tys. osób, o których informowano we wrześniu, ale do stabilizacji jeszcze daleko. Wielu ocalałych, którzy wrócili do swoich domów, obozuje na zewnątrz, obawiając się, że ich domy mogą się zawalić podczas kolejnych wstrząsów.
Walczą o jedzenie, trudno zdobyć wodę
Siedząc przed swoim zniszczonym domem w dystrykcie Sikka na Flores, Maria Onselia powiedziała, że od czasu katastrofy ma trudności ze sprzedażą tkanin, które tka. „Walczymy o jedzenie” – powiedziała 59-latka. „O tej porze roku trudno zdobyć wodę. Musimy ją kupować, zanim będziemy mogli kupić ryż”. Ona także bała się wrócić do zniszczonego domu, więc mieszkała w namiocie.
Rząd planował mieć gotowych 314 tymczasowych mieszkań do końca listopada – powiedział zastępca szefa dystryktu Nagekeo, Gonzalo Gratianus Muga Sada. Rząd zamierza zbudować ponad 2400 stałych mieszkań, które mają zastąpić te poważnie uszkodzone w trzęsieniu ziemi – poinformował rzecznik agencji ds. katastrof Berton.
Mieszkańcy sąsiedniej wyspy Palue, niewielkiej wyspy na północ od Flores liczącej ok. 10 tys. mieszkańców, od katastrofy martwią się o dostęp do wody pitnej. Ludzie kupują wodę, by zaspokoić swoje potrzeby, ale również zbierają ją, wykorzystując bambusowe tyczki do gromadzenia i kondensowania pary z geotermalnych źródeł na wulkanicznej wyspie.
„To, co nas niepokoi to braki czystej, pitnej wody, bo obecnie wszystko jest całkowicie wyschnięte. Wszystkie zbiorniki zostały zniszczone” – powiedział 40-letni nauczyciel Methildus Nestor Langga.
Dla wielu ocalałych perspektywa odbudowy wciąż wydaje się daleka. Sahria powiedziała, że nie wie, jak długo jeszcze będzie musiała mieszkać z dala od domu, dodając, że urzędnicy zostali wysłani do oceny zniszczeń wokół jej wsi.
Trzęsienie ziemi zniszczyło także warsztat naprawy samochodów i motocykli prowadzony przez jej męża, co pozbawiło rodzinę źródła dochodu i zmusiło ją do sprzedaży ryb, by zarobić na życie.
Błagała rząd o pomoc dla swojej rodziny, w tym także w walce o zdobycie pieniędzy na edukację dzieci. „Proszę, pomóżcie nam stanąć na nogi” – powiedziała Sahria.