-
W płockim zoo urodził się tapir malajski, co jest pierwszym takim przypadkiem w Polsce i rzadkim w Europie.
-
Tapiry malajskie są gatunkiem zagrożonym wyginięciem, a młode mają charakterystyczne paski i cętki, które z czasem zmieniają się w czarno-białe ubarwienie.
-
Tapir malajski występuje obecnie tylko w niektórych rejonach południowej Azji, jest największym gatunkiem tapira i należy do nieparzystokopytnych.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Zoo w Płocku ogłosiło sukces hodowlany. „Tapiry malajskie to gatunek zagrożony wyginięciem. Na całym świecie w ogrodach zoologicznych żyje ich niespełna 200, a w ciągu ostatnich 12 miesięcy urodziło się tylko siedem młodych. W samej Europie pojawiły się zaledwie… trzy maluchy. Nasz jest czwarty” – poinformowano.
W Płocku urodził się rzadki tapir malajski
Młode tapira malajskiego są bardzo charakterystyczne. Nasze polskie zwierzęta, jak sarny czy dziki, rodzą młode pokryte maskującymi paskami czy cętkami. W wypadku tapirów malajskich jest to jeszcze zwielokrotnione. Paski i ciapki na skórze malutkich tapirów układają się w deseń przypominający piżamę.
Tapiry żyją w gęstych lasach i taki wygląd jest dla nich kwestią życia i śmierci. Doskonale maskują się wśród drzew i zarośli, gdzie przedostają się tylko pojedyncze świetlne refleksy. Krótka sierść młodego tapira naśladuje właśnie ten deseń – cień poprzecinany pasami i punktami światła.
To sprawia, że malec wygląda wręcz niesamowicie. „Za pół roku cętki i paski zamienią się w eleganckie, czarno-białe️ ubarwienie dorosłego tapira” – informuje zoo. Maluch już dzielnie stawia kroki i pilnie uczy się świata pod czujnym okiem swojej mamy Krissy.
Tapir malajski to relikt z lasów południowej Azji
Tapiry malajskie rozmnożyć jest bardzo trudno, a jest to ważne, bo mówimy o zwierzęciu bardzo zagrożonym wyginięciem. Wielki ssak ma status „zagrożony” i zachował się już tylko w niektórych miejscach południowej Azji porośniętych lasami.
To Półwysep Malajski, wyspa Sumatra oraz skrawki Birmy i Tajlandii, zwłaszcza w rezerwacie Thung Yai-Huai Kha Kheng na północy kraju. Niegdyś tapiry zamieszkiwały większe obszary Azji, od Indii i południowych Chin po Indonezję, ale to teraz gatunek rzadki i reliktowy.
Co prawda tapiry kojarzą się nam głównie z lasach Ameryki i Amazonią, gdzie stanowią kluczowe ssaki kopytne, ale ten jeden gatunek mieszka po drugiej stronie globu, w Azji. Na dodatek to największy gatunek tapira, który osiąga nawet ponad pół tony wagi. Żaden z tapirów amerykańskich nie jest tak okazały.
Naukowcy głowią się nad tym, skąd tapir malajski wziął się tak daleko od Ameryki. Zapewne to relikt, a przodkowie tych zwierząt zamieszkiwali większe połacie świata i zachowali się tylko w tych wybranych miejscach.
Tapiry należą do nieparzystokopytnych, tak jak konie czy nosorożce. Na Malajach jedynie słonie, nosorożce i niektóre bawoły są od niego większe. Tapiry mają obłe kształty, które pozwalają im przemykać szybko nawet w bardzo gęstym lesie.
Tapir malajski ma nietypowe ubarwienie – czarno-białe niczym u pandy. Ta biała plama w tylnej części ciała przypomina czaprak, stąd zwierzę nazywa się też tapirem czaprakowym.