W skrócie
-
Papuga Einstein, żako większa z Zoo Knoxville w USA, zmarła w wieku 38 lat.
-
Einstein potrafiła wypowiedzieć ponad 200 słów, zdobywając międzynarodową sławę poprzez występy medialne.
-
Papuga przeszła chorobę krtani, która doprowadziła do jej śmierci, a ostatnie dni spędziła w otoczeniu opiekunów.
Żako większe uchodzą za najbardziej inteligentne ptaki na Ziemi, potrafią zrozumieć kontekst, naśladować głosy, a nawet intonację emocji – zdaniem ekspertów niektóre z nich dorównują intelektem pięcioletnim dzieciom. Te niezwykłe zdolności sprawiły jednak, że stały się ofiarami nielegalnego handlu, a dziś gatunek figuruje na liście zagrożonych wyginięciem IUCN (status zaktualizowano w grudniu 2016 roku).
Od skromnych początków do światowej sławy
Jedna z nich była wyjątkową ambasadorką swojego gatunku, inspirującą do ochrony przyrody i uczącą dzieci i dorosłych szacunku do zwierząt. A mowa o Einstein, która wykluła się 4 kwietnia 1987 roku w Kalifornii, a pięć lat później trafiła do Zoo Knoxville, gdzie zaczęła swoją niezwykłą karierę.
Popularność zyskała po występie w programie Animal Planet – Pet Star, prezentując repertuar ponad 200 słów i dźwięków, z czego aż 80 wykonywała na polecenie. W 2006 roku stanęła na scenie TED Talk, gdzie ku zdumieniu publiczności zaśpiewała „Happy Birthday” dla byłego wiceprezydenta USA Ala Gore’a.
Einstein była częścią rodziny. Miała głos, osobowość i serce, które podbiły cały świat
Choroba i spokojne pożegnanie
W 2023 roku opiekunowie zauważyli zmianę w głosie Einstein, a diagnoza wykazała niewielki guz w obrębie krtani tylnej, czyli ptasiego narządu głosowego. Przez trzy lata stan papugi pozostawał stabilny, aż w końcu choroba zaczęła postępować.
W ostatnich tygodniach posunęła się zaś do tego stopnia, że dalsze leczenie nie było już możliwe. Zoo zapewnia jednak, że zadbało o to, by ostatnie dni Einstein były szczęśliwe, spokojne i spędzone w otoczeniu ludzi, których kochała.
Jesteśmy załamani. Jesteśmy wdzięczni. Jesteśmy niezmiernie dumni, że byliśmy jej domem przez ponad trzy dekady. Dziękujemy ci, Einstein, za śmiech, lekcje i dziedzictwo